1. Με βάση το αν είναι οργανικά ή ανόργανα, τα οξέα ταξινομούνται σε ανόργανα οξέα και οργανικά οξέα.
Τα οργανικά οξέα αναφέρονται σε οργανικές ενώσεις που παρουσιάζουν όξινες ιδιότητες. Τα πιο κοινά οργανικά οξέα είναι τα καρβοξυλικά οξέα, των οποίων η οξύτητα προέρχεται από την καρβοξυλική ομάδα (-COOH). Άλλες ενώσεις, όπως τα σουλφονικά οξέα (-SO3H), ταξινομούνται επίσης ως οργανικά οξέα. Τα οργανικά οξέα μπορούν να αντιδράσουν με αλκοόλες για να σχηματίσουν εστέρες.
2. Με βάση την παρουσία ή την απουσία οξυγόνου, τα οξέα ταξινομούνται σε οξυοξέα και μη-οξυοξέα.
Οξυόξέα (π.χ. θειικό οξύ H2SO4, ανθρακικό οξύ H2CO3, κ.λπ.) και μη{3}}οξυοξέα (π.χ. υδροχλωρικό οξύ HCl, υδροφθορικό οξύ HF, κ.λπ.).
3. Με βάση τον αριθμό των ιόντων Η+ που μπορούν να διαχωριστούν από ένα μόνο μόριο οξέος:
Τα οξέα μπορούν να ταξινομηθούν σε μονοπρωτικά οξέα (π.χ. HCl), διπρωτικά οξέα (π.χ. H2SO4) και τριπρωτικά οξέα (π.χ. H3PO4).
4. Με βάση τη σχετική οξύτητά τους (ισχύς)-συγκεκριμένα, εάν υφίστανται πλήρη διάσπαση-τα οξέα ταξινομούνται σε ισχυρά οξέα, μέτρια ισχυρά οξέα και ασθενή οξέα.
Ισχυρά οξέα (π.χ. HCl), μέτρια ισχυρά οξέα (π.χ. H3PO4) και ασθενή οξέα (π.χ. H2CO3).
5. Με βάση το εάν το κεντρικό άτομο αποκτά ηλεκτρόνια, τα οξέα ταξινομούνται σε έντονα οξειδωτικά οξέα και σε μη-έντονα οξειδωτικά οξέα.
Ισχυρά οξειδωτικά οξέα (π.χ. HNO3).
